Veel gestelde vragen 0-4 jaar

Hieronder staan verschillende vragen en antwoorden beschreven over kinderen van 0 tot 4 jaar. De vragen gaan over tandjes krijgen, jaloezie, sfeer aan tafel en over een rondkruipende peuter.

 

Mijn zoontje van 10 maanden oud wil al een aantal dagen nauwelijks of niet eten of drinken. En is zeurderig. Zijn boventanden zijn wel aan het doorkomen, kan het daaraan liggen?

Uw geeft aan dat uw zoontje al een aantal dagen nauwelijks wil eten of drinken en 
u vraagt zich af of dit kan liggen aan het doorkomen van zijn boventanden.
Tanden krijgen kan pijn doen. Vaak begint het met kwijlen en overal op willen bijten. Wanneer uw baby veel last heeft van het doorkomen van de tandjes kunt u bijvoorbeeld een in de koelkast gekoelde bijtring geven.
Sommige baby's zijn wat onrustiger en kunnen tijdelijk wat minder eetlust hebben.
Het is lastig te beoordelen of de oorzaak van het nauwelijks eten of drinken van uw kindje ligt in het doorkomen van tanden.
Mijn advies is dan ook om even contact met het consultatiebureau of uw huisarts op te nemen en met hen te overleggen wat de reden zou kunnen zijn van het nauwelijks eten en drinken van uw zoontje.

Mijn dochter van 3 1/2 jaar oud is jaloers op haar zusje van 1 1/2 jaar oud. Ze wil alleen bij mama zitten. Als onze jongste dochter even op schoot zit dan moet ze er af, als ik dit niet toe laat dan begint er een heel drama, met gevolg dat mijn jongste van mijn schoot wil, dus de oudste weer haar zin heeft. Ze kan ook heel lief zijn voor haar zusje, alleen als ik met mijn jongste dochter bezig ben wordt ze jaloers. Ik voel me schuldig naar mijn jongste dochter omdat zij steeds op tweede plaats komt, maar wil ook zeker niet mijn oudste dochter afvallen. Ik heb al veel geprobeerd, maar hoe kan ik haar helpen?

In uw vraag beschrijft u dat uw oudste moeite heeft om uw aandacht te delen met haar jongere zusje. Om u gerust te stellen: het is eigenlijk normaal gedrag dat bij haar leeftijd hoort. Maar dat maakt het voor u als ouder niet minder lastig om er mee om te gaan! U schrijft zelf al dat u last heeft van een schuldgevoel. U wilt uw aandacht ten slotte eerlijk verdelen. Eén van de grootste behoeftes van kinderen is liefde en aandacht. Het verschaft hen zekerheid en een gevoel van eigenwaarde. Deze eigenwaarde moet nog opgebouwd worden en wordt gevoed door de ouders. Door haar beperkte kijk op de wereld is uw dochter als peuter heel egocentrisch ingesteld. Zij ziet zichzelf als het middelpunt van de wereld. Zij heeft de tijd nodig om te accepteren en om te ondervinden dat haar ouders genoeg liefde hebben voor twee (of zelfs meer). Na verloop van tijd zal zij ontdekken dat er ook voordelen zitten aan het hebben van een zusje.

Een jaloerse peuter kan terugvallen in een vroeger ontwikkelingsstadium. Ze kan weer onzindelijk worden, gaan duimzuigen of stoppen met praten. Of zij wil ook als een baby'tje behandeld worden, uit een fles drinken of op een andere manier het gedrag van de baby imiteren. Maar zij kan ook driftbuien krijgen of juist meer in zichzelf gekeerd raken. Het belangrijkste is eigenlijk hoe de ouder op zo'n moment reageert. Praten met uw peuter lijkt de beste remedie. Het gaat dan niet om uitleggen maar om het verwoorden van haar gevoelens en duidelijk maken dat u begrip hebt voor haar situatie. bv: Ik zie dat jij ook graag bij mama wilt zitten. Je vindt het niet leuk als je even moet wachten om bij mama te mogen zitten. Daar wordt je boos/ verdrietig van. Vertel wat u ziet bij uw dochter!
Daarnaast is het heel belangrijk om haar complimentjes te geven over alle kleine dingen die ze wel goed doet. Ieder kind is gebaat bij een positieve benadering. Als ze lief is voor haar zusje, zeg dit dan tegen haar. Helpt ze je ergens mee: zeg haar dat u het fijn vindt dat ze zo goed helpt. Is ze even zelf aan het spelen: 'Goed hoor dat je al zo lang zelf kan spelen!'

Onze dochter van drie eet haar avondeten niet, de sfeer is op dit moment ver te zoeken bij ons aan tafel. Wat kan ik doen?

 Kinderen van die leeftijd willen graag alles zelf doen en bepalen en dat ziet u ook terug bij het eten. Het hoort bij de ontwikkeling en groei in zelfstandigheid. Als zij goed groeit en een goed gewicht heeft, dan kunnen de volgende adviezen helpen om het eten wat gezelliger te laten verlopen. Verwacht er echter niet te veel van, en wees vooral realistisch (en geduldig). U kunt een peuter die stelselmatig zijn avondeten weigert, nu eenmaal niet in een week veranderen in een alleseter. Als uw kind niet goed groeit is het verstandig om met haar naar de huisarts of naar het consultatiebureau te gaan.

* Spreek om te beginnen vooraf een paar tafelregels af. Doe dat op basis van datgene wat u en uw partner concreet verwachten. Twee hapjes proeven bijvoorbeeld, is voor die leeftijd een goede regel. En hoe lang moet zij aan tafel blijven zitten? Bekijk ook wat een goede tijd is om te eten; als u laat eet, kunnen kinderen te moe zijn om te eten.
* U kunt de druk wat van de ketel (of beter: van 'dat grote bord vol eten') halen, door wat kleine hapjes naast haar bord te zetten. Bijvoorbeeld: een bakje met wat komkommer of paprika, een stukje stokbrood, een soepstengel, wat augurkjes, een bakje appelmoes, etc. Zo heeft zij nog wat te knabbelen en te doen, tijdens het niet-warmeten, en wordt de kans op strijd wat minder (en de kans op gezellig tafelen groter).
* Een andere manier om de druk wat te verlichten, is de hapjesmaaltijd. Zelf kiezen, pakken en combineren vinden kinderen altijd prettig. Dat kan bijvoorbeeld met een mini-rijsttafel, een ‘tapas-maaltijd'.
* Bij typische brood-eters wil een lauwwarme maaltijdsalade nog wel eens aanslaan. Geef er toast bij, of stokbrood.
* Heel succesvol op deze leeftijd zijn tafelspelletjes. U kunt bijvoorbeeld een keer een wedstrijdje 'vies eten' doen, of 'restaurantje spelen'. Of u draait de rollen eens om en laat haar een hapje aan u geven dat u moet proeven. Alles wat haar maar afleidt, is ok.
* Ook 'mooi versieren' doet wonderen. Een kaarsje aan tafel, het bord opmaken als een gezichtje, etc.
* Maak af en toe eens eten klaar dat je met je handen kunt eten. Dat vinden kinderen erg leuk. Wraps, gevulde pannenkoeken, broodjes gezond, verse maïskolven die je af kunt knagen, etc.

Maar het allerbelangrijkste is dat je aandacht besteed aan hoe gezellig het is aan tafel en wat zij goed doet en geen aandacht meer besteed aan wat ze niet eet. Blijf dus uit de strijd en richt je op wat goed gaat.

Ons zoontje van 1,5 jaar oud kan nergens vanaf blijven en ik moet de hele kamer leeg maken. Hij kijkt niet naar zijn speelgoed om. Planten, potjes en lampen dat vindt hij leuk. Hoe pak ik dit aan?

Uw zoontje van 1,5 jaar is duidelijk op ontdekkingstocht! Het hoort echt bij zijn leeftijd. Maar dat maakt het niet minder lastig. Een kind van deze leeftijd weet nog niet het verschil tussen speelgoed en andere spullen. Ook niet het verschil tussen wat van hem is en wat van een ander. Wat hij wel kent is het verschil tussen ja en nee. Hij moet leren wat wel mag en wat niet. Voor u als ouder betekent dat geduld hebben en een lange adem. Het kan erg vermoeiend zijn als u hem voortdurend moet corrigeren en iets verbieden. Dit is ook niet prettig omdat u hem steeds op een negatieve manier aandacht geeft.

Wat kan helpen:
• Ga eens op dezelfde ooghoogte zitten als het kind en kijk eens goed rond in het huis zoals hij het ziet. Er zullen dan dingen opvallen in je kamer die u voorheen niet eerder zag.
• Een aantal dingen kunt u voorkomen door spullen die kwetsbaar/breekbaar zijn of die op een andere manier onveilig zijn, hoog of een tijdje in de kast zetten.
• U hoeft hem niet de hele dag in de vrije ruimte (huiskamer) te laten spelen. Op deze leeftijd kan een kind zich nog prima in de box vermaken. Zorg wel voor uitdagend speelgoed en wissel regelmatig af. Op de momenten dat hij in de box speelt heeft u zelf even rust.
• Uw kind moet ook 'nee' leren accepteren. Dus nee zeggen mag, maar doe het niet voortdurend. Pakt hij iets dat niet mag: Loop naar hem toe. Zeg even duidelijk "nee". Bij een kind van deze leeftijd is dichtbij zijn belangrijk om contact te maken. Te vaak wordt er van meters afstand naar het kind geroepen dat iets niet mag. Meestal bereik je hiermee niet het gewenste resultaat.
• Wissel het af met hem afleiden. Zog dat je hem voor bent. Zie je dat hij de lamp wil pakken: loop er naar toe, neem hem even mee aan het handje en geef hem speelgoed. Speel er even samen mee zodat zijn aandacht is afgeleid van de lamp die hij wilde pakken.

Uw geduld zal zeker op de proef worden gesteld, omdat hij de grens aan het verkennen is van wat wel mag en wat niet. Als u met een partner woont, zorg dan dat u allebei op dezelfde manier reageert en wissel elkaar af. Als u de hele dag met hem in de weer bent geweest kan uw partner het overnemen als hij thuis komt, zodat u even op adem kan komen en u op andere dingen kan richten.




meer tweets
algemene ontwikkeling
veel gestelde vragen
links
algemene ontwikkeling
veel gestelde vragen
links
algemene ontwikkeling
veel gestelde vragen
links
algemene ontwikkeling
veel gestelde vragen
links
ons aanbod:cursussenlezingenboeken en thema'sspreekuurstel uw vraaglinks organisatiesover onshome en nieuwsbriefberoepskrachten
0 tot 4 jaar4 tot 12 jaar12 jaar en ouder

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Soms zo moeilijk...
Consequent zijn. Grenzen zijn nodig om je kind te beschermen en om hem of haar te leren wat wel en wat niet kan. Dat klinkt eenvoudig, maar wat is de uitvoering soms moeilijk!

Centrum Jeugd & Gezin Maasland
Kerkstraat 13
5341  BK Oss
088-3742526
info@centrumjeugdengezin-maasland.nl